Canal-Art, Delft

DSC_0181

Zaterdag de waterlelie, Water-Land, weer op het water gelegd. Deze keer in Delft, bij de eerste editie van Canal-Art. Kunst in de grachten. Een mooi initiatief van Huib de Jong om eens iets anders te doen met kunst in de openbare ruimte. Niet op straat, niet aan de muur, maar op de grachten in de oude binnenstad. En ook hier weer echte waterlelies in de omgeving. Fijn als een beeld weer een goede plek krijgt, ook al is het maar voor 3 weken. Kijk bij foto’s voor een indruk van het plaatsen en de plek.

Nieuw werk: kom maar

IMG-20160513-WA0005

Geen beeld voor het Natuurpark betekent niet dat ik heb stilgezeten.
Vorig jaar het beeld “bagage” gemaakt: een koffer vol met vuisten.
De vuisten lieten me niet los. Ik moest er nog een beeld mee maken.
En misschien komen er zelfs nog wel meer.
En er moest ook iets gaan smelten.
Dus nieuwe vuisten gegoten. Deze keer allemaal rood.
De was begint te smelten, maar wordt opgevangen door de witte handen.
Het verhaal? Ik kan het zelf niet eens onder woorden brengen.
Maar dit moest het zijn. En het is goed.

Maakbaarheid niet maakbaar

Soms loopt een proces totaal anders dan je van te voren inschat.
Enthousiast was ik met het thema maakbaarheid aan de slag gegaan.
Blij was ik met alle input die ik kreeg via verschillende kanalen.
Het gaf veel aanknopingspunten om mee aan het werk te gaan voor een ontwerp.
Teveel bleek. Ik liep vast en kwam niet los van alle stemmen, geluiden en meningen.
Het lukte niet om de aansluiting te vinden bij dat wat er in mezelf leeft.
Voor mij een voorwaarde voor een ontwerp, een beeld.
Na lang aarzelen heb ik de knoop doorgehakt en besloten dit jaar geen ontwerp voor het Natuurkunstpark in te leveren.
Een overwinning op mezelf, want ik geef niet graag op. Maar het bleek rust te geven.
En wie weet geeft dat een keer de ruimte om er toch mee aan de slag te gaan.
Want het onderwerp houdt me wel bezig.
Maar dan op mijn eigen tijd, in mijn eigen tempo, met mijn eigen invulling.
Zodat ik me weer ECHT mezelf voel.

????????????????????????????????????
????????????????????????????????????

Maakbaarheid: eerste stap naar een ontwerp

Het onderwerp “maakbaarheid” heeft heel wat reacties opgeleverd. Dank aan iedereen die heeft meegedacht!
Nu alles eerst maar eens geprobeerd in kaart te brengen.
Ik heb een overzicht gemaakt van de verschillende reacties. En daar met kleur wat lijn in aangebracht.


Nu kijken wat de volgende stap wordt: kan ik lijnen verbinden of kies ik één lijn uit als basis voor mijn ontwerp?

Maakbaarheid, deel 4

Deze keer draai ik de zin om. In blog 3 vroeg ik me af: Kunnen we alles maken wat we willen maken? Nu vraag ik: Willen we alles maken wat we kunnen maken? Zijn alle technologische ontwikkelingen ook positieve ontwikkelingen? We kunnen steeds meer.
Ik hoorde pas een lezing van een futuroloog die voorspelde dat we in 2045 onze gedachten kunnen vastleggen en bewaren. En dan kunnen we ook onszelf kopiëren. Gaan we dan dood, dan worden we in 3D uitgeprint. We programmeren onze gedachten in ons 2e ik en “leven” zo weer verder.
Ik werd er niet blij van. Hoe ver willen we gaan? Of accepteren we nog dat ons leven eindig is?

Ik reproduceer ook delen van mijn lichaam. Niet om onsterfelijk te zijn, maar juist om de kwetsbaarheid van het leven te laten zien.


Mijn oren, te branden als een kaarsje.

Maakbaarheid, deel 3

Kunnen we alles maken wat we willen maken? Arie schreef: “In principe kan de mens alles maken waarvan hij de biologische, scheikundige en natuurkundige ontstaansvorm kent en kan bevatten en omvatten. Eén individu kan dat vrijwel niet. En daarin zit hem het bijzondere wellicht. Altijd hebben we elkaar/velen nodig om iets te maken.”

Een kunstenaar werkt juist vaak graag alleen. Bedenkt, probeert, schetst, maak modellen en komt dan uiteindelijk tot een eindproduct. Tenminste, zo werk ik vaak.

Zoals ik nu bezig ben, eerst input verzamelen door met anderen in gesprek te gaan, is voor mij dan ook nieuw. Maar blijk ik ook erg leuk te vinden. Boeiend.

Hoe zit het nou? Werk ik wel echt alleen? Kan dat eigenlijk wel? Of gebruik ik toch anderen om tot een kunstwerk ten komen? Hoe individueel zijn we eigenlijk? Hoe authentiek?

Hier ga ik nog eens flink over doordenken.

Maakbaarheid, deel 2

Dat er verschillende gedachten bovenkomen bij het onderwerp maakbaarheid, blijkt uit de diverse reacties op mijn eerste blog. Geweldig vond ik dat. Ik heb er zo mijn eigen gedachten over, maar hoe leuk is het om te lezen dat mensen er iets heel anders bij bedenken!

Meerdere lijnen dus vanuit één onderwerp. En die lijnen wil ik nu stuk voor stuk verder gaan verkennen.

Philipine schreef:  “Maak-baar-heid. Ik sla aan op de tweede lettergreep. De “baar” oftewel iets dragen, ondersteunen of het licht laten zien. Of opbaren. Als iets gemaakt wordt, moet het eerst gedragen worden. Zonder ondersteuning is iets niet maakbaar.”

Zonder ondersteuning is niets maakbaar? Figuurlijk, letterlijk, beide?

Maakbaarheid

2013-05-31 14.01.58                                                                      2013-05-31 14.30.58

Bomen, het thema voor Natuurkunstpark Lelystad 2016.

Bomen, groeien in het park. Alle werken worden gemaakt op, om, aan, in, bij bomen.

Bomen, met elkaar bomen over een onderwerp, een thema.

Voordat de kunstenaars een ontwerp maken gaan ze dit jaar eerst in gesprek over een door hen gekozen maatschappelijk thema. Dat moet inspiratie opleveren voor een kunstwerk. Zo ontstaan er max. 12 kunstwerken.

Ik heb gekozen voor het thema “maakbaarheid”. En wil daar op verschillende manieren over met mensen in gesprek. O.a. dus via dit blog gecombineerd met Facebook.

Maakbaarheid: Een thema dat mij al langer bezig houdt. Is het leven maakbaar? Is de maatschappij maakbaar? Willen we dat? Hoever kun je/wil je gaan? Is volmaaktheid de norm of accepteren we onvolmaaktheid? En er zijn nog veel meer vragen te stellen.

Ik ben benieuwd naar jouw vragen en ook naar jouw gedachten hierover. Want dat is volgens mij “bomen”: samen zoeken en van gedachten wisselen. Filosoferen. En dan gaat het mij minder om concrete antwoorden.

Ik nodig je uit om mee te denken en te reageren via dit blog of via Facebook.

 

 

beeldend kunstenaar